Als Israël uitgeleid is uit Egypte, dan ontmoeten zij God, de HERE, bij de berg Sinaï. God sluit daar met Israël een verbond, te vergelijken met een huwelijkscontract. Deze verbondsluiting gaat gepaard met extreme manifestaties, zo erg dat het volk weigert nog naar de stem van God te luisteren en aan Mozes vraagt om op te treden als een soort middelaar. Dit is allemaal te lezen in de hoofstukken 19 en 20 van het boek Exodus. Als we inzoomen op wat God te melden had aan het volk, dan komen we de volgende tekst tegen:
3Toen klom Mozes op tot God, en de HERE riep tot hem van de berg, en zeide: Zó zult gij zeggen tot het huis van Jakob en meedelen aan de Israëlieten: 4gij hebt gezien, wat Ik de Egyptenaren heb aangedaan, en dat Ik u op arendsvleugelen gedragen en tot Mij gebracht heb. 5Nu dan, indien gij aandachtig naar Mij luistert en mijn verbond bewaart, dan zult gij uit alle volken Mij ten eigendom zijn, want de ganse aarde behoort Mij. 6En gij zult Mij een koninkrijk van priesters zijn en een heilig volk. Dit zijn de woorden die gij tot de Israëlieten spreken zult.
(Exodus 19:4-6)
We hebben eerder kunnen lezen hoe Israël is uitgeleid uit Egypte en hoe God heeft afgerekend met de Farao en zijn leger. Als het volk dan uiteindelijk bij de berg Sinaï aangekomen is dan is het eerste wat God doet bij monde van Mozes het volk uitdagen om zijn vertegenwoordigers te zijn in de wereld. Vanwege de zonde is de wereld onder beslag gekomen van de duisternis en de satan en zijn trawanten, Israël zou het enige volk zijn dat God onder Zijn bewind terugbrengt. Israël moest dienen als een koninkrijk van priesters, een voor God apart gezet, heilig volk, wat Hem op een unieke manier zou zijn toegewijd. Er is echter sprake van twee voorwaarden waar Israël aan moet voldoen, namelijk luisteren naar God, wat Hij te zeggen heeft, en zich daaraan houden, zich onderwerpen dus. Ik heb de woorden “indien” en “dan” even onderstreept om duidelijk naar voren te halen dat het aangeboden verbond gekoppeld is aan de genoemde voorwaarden. Als Israël hiertoe bereid is, dan mogen zij Gods volk zijn.
Al lezend door de bijbel wordt één ding vooral duidelijk, dat de overgrote meerderheid van het volk niet bereid is te voldoen aan de gestelde voorwaarden, zij weigerden om anders te zijn dan de andere volken om zich heen, met als resultaat dat God het verbond, c.q. het huwelijkscontract verbreekt. Onder andere Jesaja en Jeremia geven dit aan. Even de teksten:
1Zo zegt de HERE: Waar toch is de scheidbrief uwer moeder, waarmede Ik haar verstoten heb? Of wie van mijn schuldeisers is het, aan wie Ik u verkocht heb? Zie, om uw ongerechtigheden zijt gij verkocht en om uw overtredingen is uw moeder verstoten.
(Jesaja 50:1)
8Maar Ik zag, toen Ik Afkerigheid, Israël, ter oorzake van haar echtbreuk, verstoten en haar de scheidbrief gegeven had, dat haar zuster, Trouweloze, Juda, zich niet liet afschrikken, maar heenging en eveneens ontucht pleegde; 9en door haar lichtvaardig gepleegde ontucht ontwijdde zij het land; ja, zij bedreef overspel met steen en met hout.
(Jeremia 3:8-9)
Uit beide teksten blijkt dat God, nadat Hij geruime tijd geconfronteerd is geweest met de ongehoorzaamheid van het volk, besluit om een einde te maken aan het huwelijksverbond uit Exodus en Israël de scheidbrief te geven. Slechts onder hele strenge voorwaarden zou er sprake kunnen zijn van herstel, hiervoor is het nodig dat de bruidegom, namelijk Jezus Christus sterft. In Hebreeën 8 wordt dit door Paulus uitgelegd, hij citeert daar de belofte van een nieuw verbond uit Jeremia 31:31-34. Het nieuwe verbond is dus in Christus, bestemd voor ieder die geloofd, eerst komen de Joden daarvoor in aanmerking, maar later ook alle overige volken, die geen deel uitmaakten van het eerste verbond.
De vraag die tegenwoordig gesteld moet worden is of de claim dat het huidige Joodse volk nog steeds gezien kan worden als het volk van God overeind gehouden kan worden. Het huidige Israël bestaat voor het overgrote deel uit atheïsten, voor een veel kleiner deel uit gelovige Joden en slechts een heel klein percentage uit christenen. Het huidige Israël is één van de toplanden op het gebied van abortus en homoseksualiteit, zaken die uitdrukkelijk ingaan tegen de geboden van God, maar dat is nog niet alles. In het boek Spreuken komen we een aantal zaken tegen die God haat, één ervan heeft betrekking op het vergieten van onschuldig bloed:
16Deze zes dingen haat de HERE,
ja, zeven zijn Hem een hartgrondige gruwel:
17hoogmoedige ogen, een valse tong,
handen die onschuldig bloed vergieten,
18een hart dat heilloze plannen smeedt,
voeten die zich haasten om naar het kwade te snellen,
19wie leugens uitblaast als een vals getuige
en wie twist stookt tussen broeders.
(Spreuken 6:16-19)
Als Israël in 2023 besluit om het Palestijnse gebied van Gaza te bombarderen, dan worden niet alleen de Hamas strijders getroffen, maar voor het grootste deel worden vrouwen en kinderen getroffen en infrastructuur vernietigd terwijl het aantal Hamas-strijders niet lijkt af te nemen, maar lijkt toe te nemen. Zomaar bommen uitstrooien op een gebied waar burgers wonen, die voor een belangrijk deel ook nog eens christenen zijn, staat gelijk aan het vergieten van onschuldig bloed en zal, net als in het oude testament uiteindelijk resulteren in het oordeel van God. Als God afscheid neemt van het oude Israël omdat zij niet voldoen aan de voorwaarden van het verbond, dan geldt dit nog steeds, ook voor het huidige. Wat naar mijn mening nog erger is, is dat veel belijdende christenen instemmen met wat Israël aan het doen is in Gaza en trouwens ook op de Westbank. Ik hoor zelfs geluiden dat men in christelijke kring suggereert dat Israël doet wat ooit door God gevraagd is in de tijd van Mozes, namelijk het uitroeien van Amelek, de Palestijnen zouden in die visie Amelek vertegenwoordigen. De suggestie dat de Palestijnen Amelek zouden vertegenwoordigen is nergens op gebaseerd, Palestijnse broeders en zusters in Christus hebben niets van doen met Amelek. Door in te stemmen met dit oorlogsgeweld kleeft er bloed aan de handen van deze mensen die zich christen noemen, anders kan ik het niet zien.
15Wanneer gij uw handen uitbreidt, verberg Ik mijn ogen voor u; zelfs wanneer gij het gebed vermenigvuldigt, hoor Ik niet; uw handen zijn vol bloed. 16Wast u, reinigt u, doet uw boze daden uit mijn ogen weg; houdt op kwaad te doen; 17leert goed te doen, tracht naar recht, houdt de geweldenaar in toom, doet recht aan de wees, verdedigt de rechtszaak der weduwe.
18Komt toch en laat ons tezamen richten, zegt de HERE; al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw; al waren zij rood als karmozijn, zij zullen worden als witte wol. 19Als gij gewillig zijt en luistert, zult gij het goede des lands eten; 20maar als gij weigert en weerspannig zijt, zult gij door het zwaard worden verteerd, want de mond des HEREN heeft het gesproken.
(Jesaja 1:15-20)
Vergeving ontvangen is duidelijk gekoppeld aan voorwaarden, zegen ontvangen we als we gewillig zijn, als we echter weerspannig zijn komen wij onder de vloek terecht. Bekering is de noodzakelijke voorwaarde voor het ontvangen van vergeving, als wij ons niet bekeren, dan blijft de bloedschuld op ons rusten, met alle gevolgen van dien. Onschuldige mensen, ook als het Palestijnen betreft, op die manier de rug toekeren is zonde, alleen bekering brengt vergeving. Dit is wat God spreekt in Jesaja:
1Zie, de hand des HEREN is niet te kort om te verlossen, en zijn oor niet te onmachtig om te horen; 2maar uw ongerechtigheden zijn het, die scheiding brengen tussen u en uw God, en uw zonden doen zijn aangezicht voor u verborgen zijn, zodat Hij niet hoort. 3Want uw handen zijn met bloed bezoedeld en uw vingers met ongerechtigheid; uw lippen spreken leugen, uw tong prevelt onrecht.
(Jesaja 59:1-3)
Het hart van God is duidelijk gericht op verlossing, echter niet zonder voorwaarden. Wij zullen ons moeten bekeren. Dit is wat Jezus onderwees:
9Zalig de vredestichters,
want zij zullen kinderen Gods genoemd worden.
(Mattheus 5:9)
