Een aantal jaren geleden raakte ik meer en meer onder de indruk van de Hebreeuwse taal. In veel kringen is men vanwege de liefde voor Israël de Hebreeuwse taal steeds meer gaan benadrukken, dat gold ook voor mij. Nagenoeg het hele oude testament is oorspronkelijk in het Hebreeuws geschreven en door verder in te zoomen op de rijkdom van de Hebreeuwse taal lijkt het mogelijk om door te dringen naar diepere lagen, verborgenheden in de tekst die de oppervlakkige lezer zou missen. Hoe zou dit dan werken?
Elk woord in de Hebreeuwse taal is gebaseerd op een basiswoord meestal bestaande uit twee of drie letters. De tweeëntwintig letters zouden dan elk een aparte betekenis hebben die , als je die samen brengt een diepere en meer accurate betekenis van het woord zouden geven.
Om een voorbeeld te geven gaan we naar hetzelfde woord wat we in het vorige blog mee geconfronteerd werden namelijk “in het begin” in het Hebreeuws בראשׁי(Bereshith), het eerste woord in de bijbel. Dit woord is een samenstel van vijf letters, namelijk: ב(Beth), deze letter staat voor “huis” en wordt ook gebruikt als voorzetsel “in”, en dat geldt ook hier in dit verband. De volgende letter is ר(Resh), deze letter vertegenwoordigd “het hoofd van een man”. De derde letter is de letter א(Aleph), dit is het plaatje van een “ossenkop”, dit vertegenwoordigt kracht. De vierde letter is שׁ(Shin), deze letter heeft de betekenis van “scherp” of “doordringend”. De laatste is de letter י(Yod), dit vertegenwoordigt een “arm” of “hand”. Door de verschillende betekenissen van de woorden die door de letters worden vertegenwoordigd te combineren zou op deze manier veel meer uit de tekst gehaald kunnen worden, dan dat er oppervlakkig gezien lijkt te staan. Ik laat het hier bij en ga hier verder niet specifiek op in.
Lange tijd ben ik onder de indruk geweest en ben ik op zoek geweest naar deze diepere betekenis, omdat ik meende daardoor dieper inzicht te krijgen in de oorspronkelijke tekst en haar betekenis. Wel heeft dit diep van binnen aan mij geknaagd alsof ik door had dat ik door het zoeken naar het hogere de simpele tekst over het hoofd begon te zien. Het breekpunt kwam bij mij toen ik een keer mijn kleindochter hoorde lezen, ze was toen net begonnen met leren lezen, ze las toen voor zoals dat op school wordt geleerd, als voorbeeld gebruik ik het woordje bal: ‘b’, ‘a’, ‘l’: ‘bal’. Elke letter vertegenwoordigt een speciale klank, door deze klanken te combineren was zij in staat om het woord te lezen en te begrijpen, zelfs op zeer jeugdige leeftijd. Op dat moment kwam voor mij de vraag op of ditzelfde wellicht ook zou gelden voor het oude Hebreeuws en dat het zoeken naar meer niet een verrijking zou inhouden, maar juist een verarming door iets te zoeken wat nooit bedoeld is, een soort luchtkasteel dus. Ik realiseerde me dat we in de bijbel worden opgeroepen om te schrijven:
4Hoor, Israël: de HERE is onze God; de HERE is één! 5Gij zult de HERE, uw God, liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw kracht. 6Wat ik u heden gebied, zal in uw hart zijn, 7gij zult het uw kinderen inprenten en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zit, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij nederligt en wanneer gij opstaat. 8Gij zult het ook tot een teken op uw hand binden en het zal u een voorhoofdsband tussen uw ogen zijn, 9en gij zult ze schrijven op de deurposten van uw huis en aan uw poorten.
(Deuteronomium 6:4-9)
Iedere Israëliet was kennelijk in staat om te schrijven, anders zou de opdracht om op de deurpost te schrijven onzinnig zijn geweest. Wat ik later steeds meer begon te zien was dat elke letter in het Hebreeuws niets meer te betekenen heeft dan de klank die hij vertegenwoordigt. Er zijn aanwijzingen dat de oudste Hebreeuwse inscripties die gevonden zijn in de mijnen van de Sinaï-woestijn, geschreven door mijnwerkers, dateren uit de tijd van Jozef in Egypte. Dit zou kunnen inhouden dat dit zogenaamde klank-alfabet aan de wereld gegeven is om iedereen al van jongs af aan in staat te stellen om te lezen en te schrijven, zodat de bijbel, het woord van God voor iedereen in Israël beschikbaar was. De letters van ons alfabet zijn te herleiden naar het oorspronkelijke zogenaamde Paleo-Hebreeuws en zijn via het Grieks in onze taal terecht gekomen. Een voorbeeld is de oude Hebreeuwse letter א (Aleph) in het Paleo-Hebreeuws weergegeven als ’𐤀’, er is niet veel fantasie nodig om onze letter ‘A’ daarin te herkennen, en dat geldt voor alle letters en cijfers. De conclusie is dan ook gerechtvaardigd dat het oude Hebreeuwse klank-alfabet door God gegeven is aan de Israëlieten in de tijd van Jozef en dat Mozes en het volk Israël in staat waren om te lezen en te schrijven en dat wij mee mogen liften op deze van God gegeven genade die ook ons in staat stelt om al op zeer jonge leeftijd de bijbel te kunnen lezen. Trouwens in het begin, toen door de boekdrukkunst de bijbel beschikbaar kwam voor iedereen, werd op de scholen de bijbel gebruikt om kinderen lezen en schrijven bij te brengen.
Persoonlijk ben ik dan ook tot de conclusie gekomen dat de meest simpele voor de hand liggende betekenis meestal de juiste is. Als we terug gaan naar het begin dan is mijn conclusie dat het woord בראשׁי(Bereshith),gewoon de betekenis heeft die onze vertalingen er aan geven namelijk “in den beginne” of “in het begin” en dat het zoeken naar al die dingen waar de Joodse cultuur met hun ‘Pardes’ en ‘Gematria’ prat op gaat en wat ook in zogenaamde Messiaanse kringen erg gewaardeerd wordt, te begrijpen is als een soort afgoderij die zijn oorsprong vindt in Joods gedachtegoed, namelijk dat zij, in tegenstelling tot de overige volken in de wereld, het uitverkoren volk zijn en dat hun taal de enige zou zijn die het woord van God goed zou kunnen weergeven.
Ik wil afsluiten met de constatering dat hiermee nog lang niet alles is gezegd over hoe de bijbel geïnterpreteerd moet worden, in een volgend blog ga ik hier verder op in. Ik wil afsluiten met een kernachtige tekst in de bijbel die aangeeft hoe belangrijk de bijbel echt is om te weten wat belangrijk is en welke weg we te gaan hebben:
105Uw woord is een lamp voor mijn voet
en een licht op mijn pad.
(Psalm 119:105)
